Ik maak trommels met
mijn handen.

Niet uit een fabriek.
Niet uit een catalogus.
Niet volgens een vast model.

Een trommel laat zich niet haasten.

Te strak en hij verstikt.

Te los en hij spreekt niet.

Ergens daartussen ontstaat een stem.

Geen perfecte stem.

Een echte.

Elke trommel ontstaat
uit materiaal
dat zijn eigen vorm
en richting meebrengt.

Hout.
Huid.
Touw.
Tijd.

De trommels die ik maak
zijn bedoeld om gebruikt te worden.

Bij vuur.

In een groep.

Alleen in een ruimte.

Tijdens werk dat woorden niet
altijd kunnen dragen.

Ze zijn geen decoratie.

Geen spiritueel accessoire.

Ze zijn gebouwd om te klinken.

En om lang mee te gaan.

Zoals alles wat de moeite waard is.