Ik schilder niet wat ik zie.

Ik schilder wat eronder ligt.

Patronen.
Lagen.
Spanning.
Orde die uit chaos verschijnt.

Sommige schilderijen ontstaan uit geometrie.

Andere uit intuïtie.

Meestal uit allebei.

Een lijn roept de volgende op.
Een vorm vraagt om een tegenvorm.
Tot er iets verschijnt dat ik zelf
niet had kunnen bedenken.

Voor mij zijn deze werken
geen illustraties van een idee.

Ze zijn het spoor van een onderzoek.

Naar hoe systemen ontstaan.

Hoe energie beweegt.

Hoe orde en wanorde elkaar nodig hebben.

Soms lijkt het op een mandala.

Soms op een bouwtekening.

Soms op een landschap
dat nog niet bestaat.

Ik probeer niets uit te leggen.

Ik probeer zichtbaar te maken wat al aanwezig is.